Merhaba Sevgili Gozde,
Sana ulasabilmemiz icin mail adresin gerekiyor. Lutfen bize biz@maceramiz.com adresine mail atabilir misin?
Sevgiler..
Cok okuyan mi bilir cok gezen mi? Bizce cevap gayet net: cok gezen! Neler neler ogrendik su seyahatte… Mate cilginligi da bunlardan biri oldu. Mate, ya da Ispanyolca deyisiyle Mate Otu (Yerba Mate) karsimiza ilk defa Punta Arenas ‘ta tanistigim bir Arjantinli’nin elinde cikiverdi. Hatunun elinde su kabagindan yapilmis degisik icme kabini, icindeki ot kumesini, metal icme kamisini ve koltuk altindaki termosu gorup ‘mate mi ictigin?’ diye sormadan edememistim. O da ‘evet buyur’ dedi ve uzatti. O an tabii kalakaldim, e simdi onun ictigi kamistan icmek istemezsem, ama tadi nasil acaba, yahu hayir desem kesin bu cok geleneksel-kulturel bir hadisedir ve kabalik etmis olurum, saliseler icine aklimdan bunlar gecti ve ‘tabii’ dedim. (Daha sonra ogrendim ki gercekten reddetmek cok cok buyuk kabalikmis, uzatilan mate aslinda bir nev-i dostluk teklifiymis, o yuzden iyi ki reddetmemisim). Tadi bir tur bitki cayi tadindaydi ama benim icin fazla demlenmis ve cok sekersizdi. Dedim ‘buna biraz seker koyarak icilemez mi?’, o da dedi ki ‘evet koyanlar var ama cogunlukla sekersiz iciliyor’ zaten ondan sonra da sekerli icen tek bir insanla karsilasmadim, bir kisi bal koyuyordu o kadar.
Iguazu ‘yu gordukten sonra ‘Arjantin ‘de daha nereleri gormek istiyoruz?’ uzerine kafa yorduk. Kuzeyde Salta ve Jujuy adli cok tavsiye edilen daglik bolgeler vardi. Bir de saraplariyla unlu Mendoza. Ama bu ulke cok buyuktu ve mesafeler bizi bizden aliyordu. Ushuaia, El Calafate ‘de Perito Moreno buzulu ve cilgin Iguazu selalelerinin bize yettigine karar verdik. Civarda yapacak ilginc bir sey kalmadigina ve daha fazla otobus yolculugu yapacak halimiz de olmadigina kanaat getirerek ertesi gun otobusle Cordoba ‘ya yola ciktik. Isin sinir bozucu yani ise Arjantin ‘deki buyuk mesafelere hala alisamadigimizi farketmemizdi cunku yol 24 saat suruyordu ama bu sefer otobus (Buenos Aires ‘e gitmedigimiz icin olsa gerek) ucaktan pahaliya geliyordu (2 kati gibi) bu yuden mecburen yolumuz 24 saat surdu. Ertesi sabah sehre vardik ama CouchSurfing hostumuz gunduz calistigi icin kendisi ile bulusmak icin aksama kadar bekledik. Yogun dus ihtiyaci icerisinde yorucu oldu baya.
1 Mart gunu son bir aydir canta hazirlamamis olmanin verdigi tatli rehavet yerini uuuff’lamalara ve puufff’lamalara birakti. Ne de guzel yayilmistik odamiza. Evimizden ayrilmak cok zor geldi. Cok tatli arkadaslar edinmistik, sehri taniyorduk, lezzetli yemekler pisiriyorduk, teras keyfi yapmadan bir gunumuz gecmiyordu. Ama artik son ayimiza girmistik ve Arjantin ‘de donuse gecmeden once gormek istedigimiz yerler vardi. Bu yerlerin basinda ise Iguazu Selaleleri geliyordu. Birkac gun oncesinden otobus biletimizi almistik Salto ‘ya. 6 saat sonra terminaline inmistik, hemen Concordia ‘ya bilet bakinip bulduk. Sinir gecisi ( Uruguay - Arjantin ) dahil 1,5 saatte gittik. Gayet sorunsuz oldu son sinir gecisimiz de. Yola devam etmemiz lazimdi, bir sonraki durak olan Posadas ‘a bilet aradik, 1 saat bekleyip atladik otobuse, 10 saat daha gittik. Son olarak Posadas ‘tan Puerto Iguazu ‘ya gitmemiz lazimdi, bir 5 saat daha gittik. Toplamda beklemelerle 26 saat sonra Puerto Iguazu ‘ya ulastik. Tahmin edersiniz ki yorgun, ac ve dus ihtiyaci icindeydik :) Butce dahilinde buldugumuz 6 kisilik yatakhane tipi 3 ranzali odamiza yerlestik. Sansliydik, kimse yoktu bizden baska. Gecenin 3’unde o halde bir de karanlikta yerlesmekle ugrasmak iskence olurdu. Terminalden hostele gelirken 24 saat acik bir yer gormustuk. Hemen oraya kosup beslendik, ardindan da devrildik zaten. Ertesi gun yorgunluk atmak icin hostelin bahcesinde vakit gecirdik, ben sisen ayaklarimin inmesi icin ugrastim biraz. Planimiz bir sonraki gun selalelere gitmekti, hava durumu elverseydi… Evlendigimiz gunden gelen bir bereket midir nedir boyle bir sansimiz var bizim, nereye gitsek ya gittigimiz gibi ya da biz ayrilirken bir yagmur getiriyoruz hani boyle tipki cizgi filmlerdeki tepeden ayrilmayan bulut misali. Neyse berekettir bereket…
El Calafate ‘den Buenos Aires ‘e gelisimizi 3 gun sehri gezerek ve “Buraya kesinlikle en az 10 gun kalmak uzere geri donecegiz” diyerek gecirdikten sonra 4,5 saatlik feribot + otobus yolculugu ile Montevideo ‘ya vardik. Amacimiz bir ev / oda kiralayip Subat ayini burada gecirmekti ama bunu hemen geldigimiz gun yapamayacagimizi bildigimizden ilk 3 gun icin bir hostelde yerimizi ayirtmistik bile.
Belki de 1 ay kalacagimiz icin tarafli bir fikirdi ama sehri hemen sevmistik; gerci daha sonra da gorecektik ki kesinlikle yanli degilmis bu fikir. Neyse bir yandan uzun yolculuk sonrasi guzel havanin tadini cikartirken diger yandan da sehirde kosturup emlakci aramaya basladik. Isin zor kismi “emlakci” ne demekti acaba ve 1 ay icin kalacak yeri emlakcida bulamayacak isek nerede bulebilecektik? Neyse ki CouchSurfing burada da imdadimiza yetisti. Forumlarda iletistigimiz insanlar sayesinde harika bir yer bulduk daha 2. gunumuzde. Buldugumuz yer 1 yil boyunca bir hostel olarak isletilmis eski bir evdi; vergi kanunlarindan dolayi islerin iyi gitmedigine kanaat getirince sahibi odalarini ogrencilere donemlik kiraya vermeye baslamis. Bizim sansimiza, ogrenciler Mart ayinda geliyormus ve Subat ayi icin evin tamami bostu. Eski, yuksek tavanli (4 metre kadar) ve gercekten gunun birinde sahip olmak isteyecegimiz guzellikte bir yer bulmustuk kendimize; ilk basta inanamadigimizi soylemeliyim.
Merhaba,
seyahatimizin suresi uzun oldugu icin tamamini nakit tasimamiz oldukca riskli. Bundan dolayi gittigimiz ulkelerin ATM’lerinden para cekiyoruz (alinan komisyon yaklasik %6 civarinda). Kredi karti cok fazla kullanmadik, birkac kere internetten ucak ve otobus bileti alirken gerekli oldu. Visa’nin MasterCard’a gore bu kitada daha gecerli oldugunu gorduk.
Gezdigimiz ulkeler icinde Venezuela ve Arjantin’in istisnai bir durumu var: Bu ulkelerde dolar akisi devlet tarafindan kontrol edildigi icin ATM’den dolar cekilemedigi gibi ulkede iki farkli kur mevcut. Biri devletin belirledigi yasal kur digeri ise gercegi daha cok yansitan karaborsa kuru. Bu ulkeler icin yaninizda nakit dolarla gelmenizi ve karaborsadan bozdurmanizi tavsiye ediyoruz.
Biz Venezuela’dayken (Temmuz’12) yasal kur 1 USD = 4 Bs civarindayken karaborsa kuru 8-10 arasinda degismekteydi, bugun ise 7’ye 26 seklindeymis. Arjantin’de bugun (Mart’13) durum yasal kur 1 USD = 5 ARS iken karaborsada 7.5 civarinda.
Bu iki ulkede kendinize Western Union ile USD yollamaniz da mumkun degil.
Travellercheck de bir secenek ama Lonely Planet kitabindan okudugumuza gore de komisyonlari yuksek ve cok yerde gecerli degilmis, biz hic kullanmadik, kullanan biriyle de karsilasmadik.
Umariz yardimci olabilmisizdir, iyi seyahatler dileriz :)
Punta Arenas ‘ta kavustugum erken 30 yas hediyem olan penguenlere ve Sili ‘ye veda edip kitanin en guneyine, Ushuaia ‘ya yola koyulduk. Sehre indigimizde aksam ustu saatleriydi. Belki Punta Arenas yazisindan hatirlarsiniz, buralarda aksamlari hava kararmak bilmiyordu. Taksiye atlayip hostelimize gittik. Bu sefer mekanin sahibi 50-60 arasi yaslarda, huysuz mu huysuz koyu katolik (belirtmeden gecemedim cunku evin disinda kocaman ‘La casa de Dios’ yani ‘Tanri’nin evi’ yaziyordu, taksiden inip gorunce bir an ‘biz nereye geldik?’ diye durakladik) yalniz bir hatundu. Huysuz diyorum cunku sagolsun (belki biraz da bizi yasca kucuk gordugu icin) her ne tembihlemesi gerekiyorsa bunu azarlamak suretiyle yapiyordu. Neyse tadimizi kacirmamaya calistik, attik cantalari odaya. El Turco adinda bir restauranta yemege gittik. Kitanin bu noktalarinda (iklimin de etkisiyle) pazarda yeme kulturu; yani ucuz beslenme imkanimiz yok oldu bir anda. Restaurantin adina bakip menude Turk yemekleri vardir sandik ama nerdee, Turk kahvesi bile yoktu :( Garsona sorduk ‘neden El Turco?’ diye, servis hizindan dolayiymis efendim. Turk standartlarinda oldukca yavasti bizim icin ama neyse ki yemekler lezzetliydi. Evimizin etoburu Orkan Bey’in Arjantin biftekleriyle bulusmasini gormeniz lazimdi!!! Ben de kendimi asip (kirmizi etle iliskim kiyma ile sinirlidir) burada ‘milanesa’ adi verilen aslinda schnitzel’i andiran (kirmizi etten yapilan) incecik, yagsiz, sinirsiz oldukca lezzetli yiyecekten tukettim.
Bolivya ‘da Salar de Uyuni turunu beraber yaptigimiz Avusturyali arkadaslarimiz ile San Pedro De Atacama ‘dan ayrilirken yilbasinda Santiago ‘da bulusmak uzere sozlesmistik. Valparaiso ‘da dinlenip uzun zaman sonra deniz seviyesinde ve kiyisinda olmanin tadini cikarttik doyasiya. Bu seyahatte ogrendigimiz seylerden biri de su olmustu: biz deniz cocuklariydik! Gezmek gormek icin birkac gunlugune keyifli olsa da yasamak icin bize gore degildi daglar. Hele deniz seviyesinden 3000 metre yukari ve ustune cikmak bizi bozuyordu.
Sevgili Takipcilerimiz,
Oncelikle bu uzuun ara icin sizden ozur dileriz. Biraz tembellikten biraz da gezmekten diyelim, bilgisayarin basinda bir yaziyi olusturabilecek zamani gecirmeyi beceremedik. Ama geri donduk. Yazilarimiz da kaldigi yerden (yani Bolivya ‘dan cikisimiz itibariyle) devam ediyor. Iyi eglenceler …
Uyuni sonrasi yorgun bir sekilde San Pedro de Atacama adli sehre dustuk. Neyse ki yerimizi ayirtmistik. Hemen hostele gidip cantalari atip ciktik ve ertesi gun icin Valparaiso ‘ya otobus bileti almaya gittik. Acelemiz 2 gun sonrasinin Christmas olmasi ve hayatin duracak olmasiydi. Bu yetmezmis gibi fiyatlar bir anda firliyordu ve biz deniz kenarinda olmak istiyorduk. Bu telasimizdan sonra dus, yemek, yatak gibi ihtiyaclarimizi gidererek gunu kapadik. Soyle ilginc bir anekdotu iletmek isterim ki: Seyahatimizdeki ilk ele alinan dus basligini burada gorduk, hani evlerimizdeki var olan, duvardaki takildigi yerden cikarilip ele alabildigimiz dus basligindan bahsediyorum. San Pedro ‘ya kadar butun duslar duvardan cikan borudan ibaretti…
Thanks to Out The Studio (i.e.: Julia & Miguel) for nominating us for Liebster Award :)

What is Liebster?
Liebster is a German word, meaning favorite, dearest or beloved, and the Liebster is awarded by bloggers to other, newer bloggers who have fewer than 200 followers, to spread the word and help the new(er)bies gain wider recognition. The award comes with conditions that each nominee must satisfy when accepting:
Montevideo’da eski bir hapishane sanat galerisine cevirilmis. Ne iyi fikir :)
Montevideo’dayiz. Uruguay’in baskenti. 16 gundur buradayiz. Bu sehir, 19 Temmuz 2012’de yola ciktigimizdan beri (yok yok bu bir yol-seyahat yazisi degil) en uzun kaldigimiz yer. Bundan onceki rekor 2 hafta ile Bogota’nindi (Kolombiya). Bizi misafir eden Rodriguez ailesinin bize cok iyi…
Son zamanlarda sorular zor yerden gelmeye basladi :) Cok tesekkur ederiz sordugunu icin, umariz ki faydali olur.
Bu seyahate cikmadan once butcemizi kisi basi gunluk (ortalama) 25$ olarak belirlemistik. Bunun uzerine ciktigimiz ulkeler oldugu gibi altinda kaldigimiz ulkeler de oldu. Butce dahilinde seyahat edebilmek icin dikkat ettigimiz ve onerebilecegimiz noktalar:
Ulke basina gunluk ortalama harcamalarimiz:
Bu ulkelerde bir ogun kisi basi makul fiyatli bir yerde ortalama 5-6$’a geldi ama her zaman en ucuz yerde yedigimizi soyleyemeyecegiz.
Daha da dusuk butceli bir seyahat icin:
Oncelikle verdigimiz gec cevap icin ozur dileriz ama soylemeliyiz ki kazik sormussunuz. Umariz ki cevabimiz size faydali olur.
Saniriz once istemek ve bu konuda inat etmek gerekiyor. Cunku degisik cografyalari gezmenin zorluguna ve insanin onundeki engellere dair bahaneler bulmak oldukca kolay. Azmetmek belki de en zor kismi.
Kimilerine gore plansiz olmak daha keyifli, lakin ikimiz de asiri planli insanlar oldugumuz icin bu bizim acimizdan pek mumkun degildi. Bundan dolayi hazirlik asamasi bizce onemli.
Maddi hazirlik: Koray Dogan Uresin ‘in (Yar Bana Bir Yolculuk) yaptigini gordukten sonra fazla paraniz olmasina ihtiyaciniz olmayacagini soyleyebiliriz. Fakat suphesiz ki elinizdeki para konfor seviyenizi ve gezinin suresini dogrudan etkileyen bir etken. Biz yolda bu kitada dusuk butceli seyahat edenlerin gunluk 10-20 $ arasinda bir para ayirdiklarini gorduk. Misal hostelde kalmak yerine CouchSurfing gibi siteler kullanilabilir veya her yerde cadir kurmak da bir cozum olabilir. Kita icinde ucakla hizli seyahat yerine otostop ve ucuz otobuslerle yavas yol almak da butcenin kisitli kullanimini guzel destekleyen etkenlerden. Bu kitanin en guzel yanlarindan biri de (Uzakdogu’da da boyle imkanlar oldugunu duyduk gezenlerden) lokal insanlarin da cokca yaptigi gibi; pazar yerlerinden (her gun kurulan sebze-meyve pazari) gayet ucuz ve guzel yemek yenebilmesi. Konaklama ve yeme icmenin gonulluluk faaliyetleri ile bedavaya getirilmesi de mumkun (Bkz: HelpX). Gezerken para kazanmak da olasi tabii. Yetenekleriniz dogrultusunda sokakta enstruman calabilirsiniz mesela. Yahut hosteller icin tasarim (web sayfasi, brosur vb.) yapip bunu paraya ya da kalacak yere ceviren insanlarla da karsilastik.
Rotanin belirlenmesi: Gideceginiz cografya ve uygun iklim sartlari ile rotaniz ise zamanlamayi belirliyor. Bizim icin cok onemli olan bir nokta yilin en sicak zamanlarinda kitanin en guneyinde, kutuplara en yakin noktada (Ushuaia) olabilmekti. Basladigimizda aylardan Temmuz’du, kuzey yarim kurenin yaz aylarinda baslayip guneye inerek kitada yaz mevsimini takip ettik. Fakat Peru’nun daglik kisimlarinda ve Bolivya’da yaz mevsiminin yagisli olmasi aslinda oralarda pek de bildigimiz yaz mevsimini yasatmamis oldu bize, seyahatin cilveleri iste…
Alisveris: Ekipman tedarigi bizim icin uzun surdu, hem maddi olarak hem de istediklerimizi bulabilmek icin aylara yaydik alisverisi. Bu yine (ve tabii ki) konforunuz ve butcenizle ilgili diyebiliriz. Bizden ornek vermek gerekirse su postumuza bakabilirsiniz: Bu seyahat icin yanimiza neler aldik?
Dil bilgisi: Her cografya icin farkli olacaktir dil durumu, bu kitada Ingilizce konusan insanlarin Avrupa vb. yerlere gore oldukca az oldugunu ogrenip Ispanyolca kursuna gitmeye karar verdik. Biz kursa Istanbul ‘da gittik ama yolda ayni seyi Bogota’da yapan insanlarla da tanistik. Dil ogrenmenin avantajini gordugumuzu soylemeliyiz, pazarlik yapmaktan, yol sormaya, taksi yerine otobus kullanabilmeye ve en onemlisi CouchSurfing ‘de evinde kaldigimiz insanlarla iletisebilmeye yaradi. Uzakdogu icin belki mumkun olmayacaktir boyle bir sey ama bu kitaya geliyorsaniz onceden biraz ogrenmenizin faydasini goreceginizi soylemeliyiz.
Sonuc olarak “aslolan cesarettir” diyelim. Gezmek bircok kisinin gozunde buyuyen bir sey, yola cikip bir sonraki adiminizi kesfederek ilerleyince uzaktan gozuktugu kadar zor olmadigini anliyorsunuz. Umariz ki yardimci olabilmis ve size yola cikmanizla ilgili cesaret verebilmisizdir. Gezdigimiz, gordugumuzle ilgili daha detayli bilgiye ihtiyaciniz olursa bize mail yoluyla biz@maceramiz.com ‘dan ulasabilirsiniz. Iyi eglenceler …